De eerste weken van januari liggen achter ons. De agenda’s zijn allang weer opengeklapt, de scholen zijn begonnen en het werk draait op volle toeren. De feestdagen voelen verrassend ver weg. En ergens, vaak zonder dat je het direct doorhebt, begint het te wringen.

Ik hoop dat je een terugval krijgt. En, vertrouw niet blindelings op experts zoals psychologen. Zomaar wat uitspraken die mijn visie op mentale gezondheid typeert. Bekijk de eerste aflevering van Nabehandelen, waarin ik openhartig praat over mijn eigen zoektocht naar gelukkig zijn en hoe deze ervaring mij heeft geholpen om vele mensen verder te helpen. 

Ik ga het hebben over falen. Niet om je te ontmoedigen, maar om je nú al bewust te maken van de saboteur die op de achtergrond stilletjes toekijkt terwijl jij deze week zo fanatiek met je goede voornemens voor het nieuwe jaar bezig bent.

Onlangs was ik te gast bij de Podcast of Hope. Het werd een inspirerend en open gesprek over mijn eigen zoektocht naar geluk en hoe ik deze kennis heb getransformeerd in een 6-pijler-visie om mensen te helpen zelf grip te krijgen over hun mentale gezondheid. Bekijk de podcast en laat je inspireren om jouw mentale fitheid een boost te geven. 

Het is lastig om jouw innerlijke criticus te tackelen, maar het kan! Bekijk deze korte video voor de belangrijkste tip. 

Voel jij stress? Onrust? Bekijk deze korte video en laat je inspireren. 

Je bent (nog) niet ingestort. Niet overspannen. Niet burn-out. En toch ben je moe. Niet het fysieke soort moe dat je oplost met een goede nacht slapen. Maar een diepere vermoeidheid. Alsof je batterij nooit meer helemaal oplaadt. Veel mensen herkennen dit gevoel, maar kunnen het moeilijk plaatsen. Ze denken: ik moet me niet aanstellen. Of: anderen hebben het veel zwaarder. En dus gaan ze door.

Je hebt het goed voor elkaar. Een leven waar anderen misschien jaloers op zijn. Je werkt hard, je zorgt goed voor anderen en aan de buitenkant valt niks bijzonders te zien. Misschien heb je een fijne relatie. Een leuk huis. Een goede baan. Vrijheid.

En toch…
is er die onrust.
Dat gevoel van is dit het nou?

Het begon donderdagavond met een licht kloppend gevoel in mijn wang. Niks bijzonders, dacht ik nog. Totdat ik vrijdagavond mijn kaken nauwelijks meer kon openen en praten pijnlijk werd. Het plan om ‘gewoon tot maandag te wachten’ bleek al snel onmogelijk. Zaterdagmiddag zat ik bij een spoedtandarts.

Jij bent de ideale ouder. Als je kind problemen heeft met vriendjes of vriendinnetjes, dan los jij die op. Problemen in de klas? Op hoge poten ga je naar school voor een gesprek met de docent. Vind je kind een sollicitatiegesprek spannend? Je gaat gewoon mee. Natuurlijk houd je niet zijn hand vast, dat zou uiteraard te ver gaan. En ach, die inschrijving voor de hogeschool, die regel jij wel. Dan wordt het tenminste gedaan.

"Zou je columniste willen worden voor ons bewonersblad?" Toen Sandra van Gerwen van Area mij dit vroeg aarzelde ik geen moment. "Ja leuk!" Heerlijk om mijn gedachtespinsels te kunnen delen. Hieronder lees je mijn eerste column.

Vermoeidheid, weinig energie, een sombere stemming… Als jij hier ook last van hebt, of weet dat jij hier last van kunt krijgen in de winterperiode, dan is het goed om NU al preventief actie hierop te ondernemen. 

“Wat heb ik nou te klagen. Ik heb alles en heb het goed voor elkaar. En toch. Ik voel onrust. En ik heb geen idee waar het vandaan komt.” Het is een zin die ik vaak in de praktijk tegenkom. Of dit nou mensen zijn met een goede vaste baan, ondernemers, mannen of vrouwen. Ik kom ze overal tegen, ongeacht leeftijd, sekse of levensfase. Inmiddels ben ik erachter dat het niet de omstandigheden zijn die deze onrust veroorzaken. Dat is de buitenkant. Een mooi masker. Of een veilig omhulsel. Een omhulsel dat we massaal hebben nagestreefd om veiligheid en een goed gevoel te krijgen.

Ongemakkelijk zat ze voor me. Een dame uit India. Ze schaamde zich. Voor haar verhaal, voor wat ze had gedaan. Het duurde maar liefst 3 gesprekken voordat ze me durfde te vertellen wat er aan de hand was en waarom ze zoveel stress ervaarde. 

Wat een bijzondere avond was het. Mijn boekpresentatie voelde niet als een optreden, maar als een echt gesprek. Samen met wethouder Rik Compagne en met alle gasten uit de zaal.

We spraken over mentale gezondheid en hoe mijn persoonlijke ervaring en werkervaring hebben geleid tot het boek. Onderwerpen zoals mentale klachten, psychische problemen, maatschappelijke druk, ziekteverzuim, de invloed van social media en opvoeding passeerden de revue.

“Superprettig handboek dat ik kan tippen aan medewerkers met dreigend verzuimthema’s”, toen een lezer me dit mailde wist ik: hier liggen kansen. Toen vervolgens een voortgezet onderwijsinstelling me mailde voor een bestelling van 10 boeken dacht ik: het wordt tijd dat ik het boek ook als praktisch hulpmiddel onder de aandacht ga brengen.