"Als dit project klaar is, dan heb ik eindelijk weer tijd voor mijn gezin." Ik hoor deze zin al jaren. Niet letterlijk, maar wel in allerlei varianten. Van ondernemers. Van leidinggevenden. Van mensen die enorm gedreven zijn en hun werk met liefde doen.
"Als deze drukke periode voorbij is..."
"Als de vakantie achter de rug is..."
"Als die deadline gehaald is..."
Dan ga ik weer meer tijd maken voor de mensen die belangrijk voor me zijn.
Alleen gebeurt er iets opvallends. Het project verandert. De deadline verandert.
De opdrachtgever verandert. De doelen veranderen. Maar de belofte aan jezelf blijft precies hetzelfde.
En ondertussen schuift wat écht belangrijk is steeds een stukje verder naar achteren.
De grootste vergissing die we maken
De mensen die het belangrijkst voor ons zijn, krijgen vaak de minste aandacht. Niet omdat we minder van ze houden. Juist omdat we ervan uitgaan dat ze er morgen ook nog zijn.
“Ze begrijpen het wel.”
“Ze kennen me toch.”
“We halen het binnenkort wel in.”
En ongemerkt gebeurt er iets. Je partner krijgt de versie van jou die moe is. Je kind krijgt jouw lichaam aan tafel, terwijl je hoofd nog in je mailbox zit.
En zo ontstaat afstand. Niet door één grote ruzie. Maar door honderden kleine momenten waarin je nét niet echt aanwezig was.
Aanwezig zijn is iets anders dan aandacht hebben
Je kunt naast elkaar op de bank zitten en toch kilometers van elkaar verwijderd zijn. Je kunt luisteren zonder werkelijk te horen. Je kunt antwoorden geven zonder echt nieuwsgierig te zijn. Dat voelen mensen.
Kinderen voelen het. Partners voelen het. Vrienden voelen het. Ze zeggen het misschien niet.
Maar ze merken feilloos wanneer ze jouw volle aandacht krijgen. En wanneer ze alleen de restjes krijgen van een dag die al aan iedereen anders is besteed.
Waarom doen we dit eigenlijk?
Wat mij in mijn werk opvalt, is dat druk zijn soms veiliger voelt dan vertragen. Want zodra je vertraagt, ga je voelen. Hoe moe je eigenlijk bent. Hoeveel spanning je al weken met je meedraagt. Dat je relatie misschien minder fijn is geworden. Dat je kind al een tijdje iets probeert te vertellen. Of misschien wel dat je jezelf onderweg ergens bent kwijtgeraakt.
Drukte houdt je in beweging. En zolang je blijft rennen, hoef je niet stil te staan bij wat eronder zit. Dat maakt druk zijn soms verrassend comfortabel.
Verbinding zit zelden in grote dingen
We denken vaak dat verbinding een weekend weg vraagt. Een uitgebreide date. Een vrije middag. Maar meestal zit het juist in iets heel kleins. Tien minuten zonder telefoon. Een vraag waarop je écht benieuwd bent naar het antwoord. Je kind aankijken terwijl het enthousiast iets vertelt, zonder ondertussen de vaatwasser uit te ruimen of alvast de boodschappen te bestellen.
We onderschatten hoeveel verschil volledige aandacht maakt. Niet de hoeveelheid tijd. Maar de kwaliteit ervan.
Welke versie van jezelf geef jij weg?
Misschien is de meest confronterende vraag niet hoeveel tijd je hebt. Misschien is dat de vraag: Wie krijgt de beste versie van jou? Je collega's? Je klanten? Je agenda? Of de mensen van wie je zegt dat ze het belangrijkst zijn?
Terwijl juist zij de versie verdienen die nog energie heeft.
We zijn gewend succes te meten in omzet. Resultaten. Diploma's. Promoties. Mijlpalen.
Maar als psycholoog spreek ik ook mensen die terugkijken op hun leven. Nog nooit hoorde ik iemand zeggen:
"Had ik maar wat vaker mijn mail bijgewerkt."
Wat mensen missen, zijn de gesprekken die ze niet voerden. De aandacht die ze niet gaven. De momenten waarop ze lichamelijk aanwezig waren, maar met hun hoofd ergens anders. Misschien is dat wel de grootste vergissing die we maken. Dat we denken dat onze dierbaren er altijd zullen zijn, ook al schitter je vanwege je afwezigheid. Misschien houd je jezelf voor de gek dat je zo hard werkt voor je gezin en jullie toekomst. Natuurlijk, financiële zekerheid is fijn en belangrijk, maar ten kostte van wat? En hoe ver wil je hierin gaan?
Zoals deze ondernemer me vertelde: “Mijn vrouw heeft me teruggefloten, ik was te veel bezig met werk en ik was nooit thuis. En als ik thuis was, zat ik met mijn hoofd bij mijn werk. Ik was extreem succesvol en verdiende miljoenen. Maar toen mijn huwelijk in een crisis raakte, kreeg ik een wake-up call. Leuk al die miljoenen, maar wat was dat geld waard zonder mijn lieve vrouw? Ik maakte andere keuzes en zorgde ervoor dat ik meer thuis was. En tot op de dag vandaag heb ik er geen spijt van. Want uiteindelijk is liefde, verbinding en aandacht het belangrijkste wat er is!”
Louise is psycholoog, spreker en auteur van het boek Van Binnenuit Gelukkig, word mentaal fit voorbij uiterlijk succes. Dit blog zoomt in op pijler 5, verbind jezelf. Er zijn 6 pijlers om jouw mentale fitheid en geluk te versterken. Meer informatie over dit boek vind je op www.louisehildebrand.nl/boek