Hoeveel cadeaus heeft een kind nodig om gelukkig te zijn?

19 Nov 2026
0

Stiekem denk ik weleens: schaf Sinterklaas en kerst maar lekker af. Dat maakt mijn leven een stuk relaxter. Geen eindeloze verlanglijstjes, geen bergen snoepgoed en geen commerciële gekte. Cadeaus krijgt ze al genoeg.

Maar ja. Dat vertel ik natuurlijk niet aan mijn dochtertje Emily.

Weken geleden begon het al. “Mama, mag ik dit voor Sinterklaas? En dit? En deze ook? En voor kerst wil ik graag dat. Hoeveel cadeaus mag ik eigenlijk in totaal?”

Goeie vraag. Want hoeveel cadeaus heeft een kind eigenlijk nodig om gelukkig te zijn?

En dan heb ik het nog niet eens over het snoepgoed. Pepernoten, schuimpjes, chocolademunten. Overal wordt uitgedeeld. Op school, bij familie, op feestjes en in winkels. Alsof gezelligheid niet zonder suiker kan. Daar stoor ik me eerlijk gezegd behoorlijk aan.

Sinterklaas en kerst: gezellig, maar die commerciële gekte?

Begrijp me niet verkeerd. Ik vind Sinterklaas en kerst prima feesten. De gezelligheid, de lichtjes en vooral die heerlijke verwondering bij kinderen. Maar de commerciële hysterie eromheen? Daar heb ik steeds meer moeite mee. Het lijkt alsof we met z’n allen worden aangemoedigd om vooral veel te kopen, te eten en te geven.

En als ouder doe je daar vrolijk aan mee. Ik herken die verleiding in ieder geval wel. Opa’s en oma’s weten ondertussen niet meer wat ze hun kleinkinderen moeten geven. Want tja, ze hebben alles al. En dat nieuwe speelgoed? Dat verdwijnt soms na een uur alweer in de kast.

Wat leren we onze kinderen over geluk?

Dat geluk te koop is? Dat ze altijd alles moeten kunnen krijgen? Dat teleurstelling iets is wat we als ouders zoveel mogelijk moeten voorkomen?

In mijn werk als psycholoog kom ik regelmatig volwassenen tegen die op papier alles hebben. Een mooi huis, een goede baan, geld genoeg om leuke dingen te doen. En toch zijn ze niet tevreden. Er moet steeds iets bij. Iets nieuws. Iets beters. Iets groters.

Het verlangen naar meer lijkt nooit helemaal te verdwijnen.

En dat zet me aan het denken over wat we onze kinderen meegeven. We leren ze rekenen, lezen en schrijven. Maar leren we ze ook tevreden te zijn met wat ze hebben? Om te gaan met teleurstellingen? Om plezier te beleven aan eenvoudige dingen? Om niet voortdurend te vergelijken met anderen? Of om ‘nee’ te zeggen tegen de zoveelste traktatie, die misschien niet eens lekker is?

Dat is verdomd moeilijk. Dat zeg ik uit eigen ervaring.

Minder cadeaus met Sinterklaas? Makkelijker gezegd dan gedaan

Want je voedt je kind niet alleen op. Je hebt ook te maken met school, vriendinnetjes, andere ouders, opa’s en oma’s en allerlei ongeschreven regels. Als elk kind wat krijgt, wil je niet dat jouw kind als enige met lege handen staat. En als andere kinderen vertellen wat ze allemaal van Sinterklaas hebben gekregen, begint het vergelijken vanzelf.

Je kunt als ouder nog zulke mooie ideeën hebben over minder snoep, minder spullen en meer tevredenheid. Probeer daar maar eens aan vast te houden als je omgeving iets anders doet. Dus geef je soms toch toe. Ik in ieder geval wel. Tegelijkertijd wil ik Emily leren dat ze niet alles hoeft te krijgen wat ze graag wil. Dat teleurstelling bij het leven hoort. En dat iets niet automatisch leuker wordt omdat je er meer van hebt.

Een beetje minder mag best

Hoeveel cadeaus heeft een kind dan wél nodig?

Minder dan je denkt. Een kind wordt niet gelukkiger van de tiende doos. Wel van aandacht, oprechte liefde en van iets waar het echt naar heeft uitgekeken.

Een paar dingen die helpen:

  1. Kies één of twee echte wensen. Wat staat al weken bovenaan het lijstje? Begin daar. De rest mag wachten. Of wordt uiteindelijk vergeten. 
  2. Spreek het af met opa en oma. Eén cadeau samen, of een uitje in plaats van speelgoed. Een middag naar de kinderboerderij of een ander passend uitje blijft vaak langer hangen dan speelgoed.
  3. Laat teleurstelling er gewoon zijn. Je hoeft dit gevoel niet op te lossen. “Ik snap dat je dat had gehoopt” is genoeg. Zo leert je kind dat een teleurstelling voorbijgaat.
  4. Maak van snoep geen strijd. Laat je richtlijnen op gebied van snoep een klein beetje varen, je kind krijgt in deze periode nu eenmaal te maken met meer verleidingen. Dat je kind snoep wil, is in deze maatschappij niet raar. 

En nee, Sinterklaas en kerst hoeven van mij niet echt afgeschaft te worden. Maar een beetje minder mag best. Minder spullen, minder suiker en minder vergelijken. En misschien juist wat meer aandacht voor de gezelligheid waar die feesten ooit om draaiden.

Louise Hildebrand is spreker, auteur en psycholoog. In haar boek Van Binnenuit Gelukkig laat ze zien dat duurzaam geluk niet uit spullen of de buitenwereld komt, maar uit jezelf kennen, goed voor jezelf zorgen en tevreden zijn met wie je bent en het leven dat je leidt. Meer informatie vind je op louisehildebrand.nl/boek.

Wil je dit gesprek ook op school of in jouw organisatie voeren? Ik geef lezingen en workshops voor ouders, scholen en teams over mentaal sterke kinderen en hoe je kinderen helpt omgaan met teleurstelling, vergelijken en de druk om altijd meer te willen. Nuchter, praktisch en vanuit 25 jaar ervaring als psycholoog en trainer. Stuur gerust een bericht met jouw vraag of wens: info@louisehildebrand.nl


Reageer op dit artikel